Buitenlandse folders
Demosthenes

StotterCafé Nederland

Het initiatief om stotterend Nederland en iedereen met belangstelling voor stotteren een plaats te bieden voor ontmoeting!

Ga naar de website

Demosthenes

Demosthenes

alles voor en over personen die stotteren

Ga naar de website

NVST

NVST

alles voor en over stottertherapeuten

Ga naar de website

Stotteren is een stoornis in de vloeiendheid van het spreken. Stotteren ontstaat bijna altijd op jonge leeftijd en het wordt daarom ook wel ontwikkelingsstotteren genoemd. Het  bestaat uit  opvallende herhalingen , verlengingen en/of blokkades van klanken of lettergrepen. Dit gedrag is onvrijwillig: de persoon die stottert heeft het niet onder controle.

Stotteren wordt wel vergeleken met een ijsberg. Het openlijk stotteren met zijn blokkades, herhalingen en ongewilde pauzes tijdens het spreken is goed merkbaar, dus ‘boven water’ . Daarnaast bestaat er het zogenaamde verborgen stotteren; dit deel blijft voor de buitenwereld onzichtbaar, maar kan een belangrijker plaats innemen dan het openlijk stotteren: het vermijden van moeilijke woorden, spreekangst en minderwaardigheidsgevoelens. Deze laatste verschijnselen blijven als het ware ‘onder water’.

Wereldwijd zijn er zo'n 60 miljoen personen die stotteren - PDS, we gebruiken deze internationaal gangbare term liever dan 'stotteraar', omdat de persoon veel meer is dan alleen dat laatste. In Nederland en België zijn die getallen 170.000 respectievelijk 100.000.

alg info img1

De Griekse redenaar Demosthenes (zie hiernaast) kreeg het advies om tegen de branding in te roepen als remedie tegen zijn stotteren. De Nederlandse Stotter Vereniging Demosthenes is naar hem vernoemd.

Ontwikkeling van stotteren

Op basis van het voorkomen in families, na studies met tweelingen (eeneiig dan wel twee-eiig) en studies van kinderen na adoptie, was al bekend dat stotteren voor een groot deel erfelijk bepaald is. Er zijn nu ook genen aangetoond die vaak (maar niet altijd) samen met stotteren voorkomen. Deze onderzoeken  zijn  nog in volle gang; men gaat ervan uit dat naast deze genetische factoren ook de eigen neurobiologische, gedragsmatige, emotionele alsook omgevingsfactoren een rol spelen [zie schema, naar Conture].

schema

Dit zijn factoren rond het ontstaan, uitlokken, in stand houden en verergeren van stotteren. Een paar  aspecten komen duidelijk naar voren: het waarneembare is slechts klein ten opzichte van het gehele probleem, er is sprake zijn van een ontwikkeling in de tijd en bij deze ‘lineaire’ ontwikkeling zijn ook vele terugkoppelingen aanwezig. 

De incidentie (nieuw optredende gevallen in de tijd) is ongeveer 8 % en betreft dan meestal kinderen tussen 2 en 7 jaar. Een groot gedeelte hiervan (ongeveer 75%) herstelt spontaan. Dat spontane herstel gebeurt vaker bij meisjes dan bij jongens, en daardoor is de prevalentie (bestaande gevallen in de tijd) lager: 1%, met ongeveer 80% van het mannelijk geslacht.

Media

Bekijk stotteren in de media

Blijf op de hoogte

Brochures, posters en boeken

Bestel of download gratis

Sponsors en partners

DTFonds
DTFonds
Cultuur Fonds
Demosthenes
NVST
InternetDiensten Nederland