Buitenlandse folders
Demosthenes

StotterCafé Nederland

Het initiatief om stotterend Nederland en iedereen met belangstelling voor stotteren een plaats te bieden voor ontmoeting!

Ga naar de website

Demosthenes

Demosthenes

alles voor en over personen die stotteren

Ga naar de website

NVST

NVST

alles voor en over stottertherapeuten

Ga naar de website

Daniël klimt het trapje van het podium op als hij zijn naam hoort. ‘De volgende spreker is onze veelbelovende verkoopleider Daniël van Hoven’, klonk door de microfoon de grote zaal in. De dagvoorzitter had hem zojuist aangekondigd op het jaarlijkse congres waarbij de vier filialen uit het land aanwezig waren. Hij werkt nu anderhalf jaar bij het bedrijf en het is zijn eerste presentatie binnen deze functie. De punten van zijn blauwe schoenen zijn het enige dat hij ziet als hij richting het katheder loopt waarachter hij binnen tien seconden zal staan om zijn verhaal te houden. Hij hoopt dat de ruim tweehonderd luisteraars in de zaal ook zullen letten op zijn bijzondere schoenen die zo mooi passen bij het overhemd dat hij draagt. Misschien luisteren ze dan minder goed naar wat hij te vertellen heeft. Niet dat zijn verhaal niet goed in elkaar zit. Als vorig jaar cum laude afgestudeerde economiestudent heeft hij prima op een rijtje wat hij gaat vertellen. De omzetcijfers zijn beter dan vorig jaar dus zijn verhaal zal ook goed ontvangen worden. Aan de inhoud zal het zeker niet liggen.

De schoenen staan inmiddels op het zwarte plateautje dat achter het katheder ligt. Hij heeft maat 44 en toch voelt hij zich weer Daantje uit groep 6 die naar zijn stoere blauwe Adidasschoenen maat 36 staart. Achter hem is het schoolbord waarop hij heel groot De gitaar heeft geschreven, het onderwerp van zijn spreekbeurt. Hij heeft zijn eigen gitaar meegenomen, deze ligt voor hem op een tafeltje. Eigenlijk wilde hij het over karate houden, zijn grootste hobby. Toch heeft hij voor de gitaar gekozen omdat de G makkelijker uit zijn mond komt dan de K. De K, als hij eraan denkt voelt hij zijn keel die dichtgeschroefd zit. Als hij karate wil zeggen duwt hij met zijn adem maar er komt geen geluid en zeker geen K uit zijn mond. Hij tilt zijn hoofd op en vertelt over de gitaar. Hij vertelt dat de gitaar gemaakt is van vurenhout en dat het instrument zes snaren heeft. Na zijn verhaal speelt hij ‘Yesterday’ en de klas applaudiseert luid als de laatste tonen de schoolgang in verdwijnen. Daan zucht van opluchting. Nu zucht Daniël ook. Hij neemt een diepe ademteug om de eerste zin van zijn betoog te zeggen. Gelukkig heeft de zaal zijn naam al gehoord zodat hij die eigenlijk niet meer hoeft te noemen. De D is ook zo’n blokkade in zijn mond. De kleine Daantje binnen in hem laat van zich horen. Hij zucht mee en Daniël hoort zachte snikken. In kleermakerszit zit Daantje in zijn lijf. Daniël ziet de witte strepen aan de zijkanten van zijn schoenen reflecteren. Opeens kijkt Daantje omhoog en Daniël ziet direct de angst in zijn oogjes. Angst om te spreken, angst om niet te kunnen zeggen wat hij wil en angst om raar aangekeken of uitgelachen te worden. Daniël weet dat hij de kleine Daan kan helpen. Als een sneltrein schieten de beelden door zijn hoofd. De oefeningen die hij deed bij stottertherapie waardoor zijn spreken veel gemakkelijker ging, de stotterende jongens met wie hij samen in een stottergroep zat en met wie hij zo kon lachen om grappen over stotteren, de speech die hij deed toen zijn opa overleed en waarna zijn familie zo trots op hem was omdat hij zo open en eerlijk gesproken had en de stotters totaal niet belangrijk waren, zijn mooie vriendin die hij een half jaar geleden ontmoet had en die zo lief lacht wanneer hij vastloopt in zijn woorden. Daniël ademt nog eens diep. Hij voelt zijn schouders naar achter gaan en zijn buik en borst stromen vol met lucht. Zijn kobaltblauwe overhemd spant om zijn brede schouders. Kleine Daan voelt de ruimte die hij opeens krijgt en gaat languit liggen. Hij doet zijn handen achter zijn hoofd en hij strekt zijn benen. Zijn voeten bewegen heen en weer en een glimlach krult om zijn mond. Hij hoort de stem van Daniël binnenkomen: ‘Goedemorgen beste collega’s, mijn naam is DaDaniël van Hoven. Ik zal u de cijfers van het afgelopen jaar presenteren. Soms zal ik stotteren maar dit betekent niet dat de omzet daardoor verdubbelt. Deze is trouwens al veel hoger dan vorig jaar voorspeld werd’. Daantje schatert het uit en maakt met beide armen de Kanku-Dai, zijn lievelingsbeweging uit de karate.
Ilanda de Dood

Media

Bekijk stotteren in de media

Blijf op de hoogte

Brochures, posters en boeken

Bestel of download gratis

Sponsors en partners

DTFonds
DTFonds
Cultuur Fonds
Demosthenes
NVST
InternetDiensten Nederland