Mijn stotteren en ik - edwin
Gedachten van een 19-jarige omtrent zijn stotteren..jpg)
Stotteren zie ik als een belemmering als het gaat om spreken in het openbaar en het zoeken of onderhouden van contacten. Ik denk vrijwel iedere dag ‘Ik zou steviger in mijn schoenen hebben gestaan en meer kunnen bereiken als ik niet zou stotteren’. Ik durf niet of amper een gesprek te beginnen als ik bijvoorbeeld in de bus zit op weg naar school met mijn klasgenoten.
Dysfluent magazine
"Is het allemaal een kwestie van ademhaling? Zit het allemaal tussen onze oren? Het is geen lichamelijk iets. Het is dat gevoel in je borst, die beklemmende sensatie.’’ Deze zinnen op de cover van Dysfluent Magazine wekken vragen op en misschien emoties. Het doel van Dysfluent magazine is juist om deze vragen te verkennen door enerzijds de kennis die nu bekend is op het gebied van stotteren kort op een rijtje te zetten en anderzijds door in gesprek te gaan met personen die stotteren over wat zij van hun stotteren vinden.
Open brieven aan het stotteren
Anja van der Vlist-Pluut is voorzitter van het StotterFonds. Zij is jarenlang stottertherapeut geweest en inmiddels met pensioen. Op sociale media deed zij een oproep aan personen met stotteren en hun omgeving om een brief te schrijven aan hun stotteren. Hier zijn hele persoonlijke en ontroerende verhalen uit gekomen die zijn opgenomen in dit boekje.
Het boekje is te bestellen door een mailtje te sturen naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..
De kosten zijn € 17,50 inclusief verzenden.
.png)
