U vindt in dit segment relevante informatie voor en door de media.
Tevens vindt u hier columns van diverse mensen binnen de stotterwereld.
Tenslotte is hier ons media-archief geplaatst. Hier vindt u oudere berichten uit diverse media.
Niet geplande paden leveren de mooiste vergezichten
‘De binnenkant van de vrucht zijn mijn emoties en gedachten. Hoe meer ik stotter, hoe dikker de schil wordt, dus hoe minder ik mijn gevoelens laat zien’.
Op een maandagavond druppelden ze binnen. Mobiele telefoon nog aan het oor of wat gespannen om zich heen kijkend. Vier strak geklede meiden en vijf jongens met hun spijkerbroek nonchalant op de heupen. Het was de eerste bijeenkomst van de ‘jongerenstottergroep’. Het thema van deze avond was: ‘elkaar en elkaars stotteren leren kennen’. Ook konden de jongeren aangeven wat ze verwachtten en wensten van en in de groep.
De client van Leonoor Oonk
Het jongetje, Kasper, werd aangemeld met stotterproblemen. Hij was vier jaar en stotterde heftig, met daarnaast ook nog vloeiende momenten.
Het stotteren van Kasper vertoonde gespannen herhalingen en blokkades. Hij werd rood als hij begon te stotteren en was zich duidelijk bewust dat het spreken moeilijk voor hem was. Zijn ouders bevestigden dat beeld. 's Avonds voor het slapen gaan, vroeg Kasper soms aan zijn moeder: "Mamma, waarom kan ik niet goed praten?". Ook zag zijn moeder hem wel eens stilletjes in een hoekje woordjes oefenen.
Een vreemde vogel
Hij was in het dorp waar hij opgroeide met zijn stotteren een vreemde vogel, een zonderling. Met hem van gedachten wisselen kon je eigenlijk überhaupt niet. Vrienden had hij niet en ook geen partner. Toen ging hij in therapie omdat hij op de televisie had gezien dat je daardoor van je stotteren kunt afkomen. Zijn familie en bekenden, de buren en de meeste dorpsbewoners wisten nu dat hij beter wilde leren spreken.
Chat
Langzaam kwam ik weer tot mijn positieven. De cursor op mijn computerscherm knipperde uitnodigend, maar het voelde alsof ik zojuist met een linkse directe was neergeslagen en het kostte me enige moeite weer op te krabbelen. Op het scherm bleef het even stil, alsof degene aan de andere kant aanvoelde dat er iets niet goed was gegaan. Ik herpakte me evenwel en typte een kort "ai!!" met de emoticon 'beat up' erbij, wat zoveel aangaf als een gezichtje met een blauw oog en de tong half uit de mond.
Die boodschap kwam aan.
Wat (volgens mij) stotteren is en hoe ik er mee omga
Stotteren is eigenlijk dat wat iemand doet om niet te gaan stotteren!
In de negentiger jaren van de vorige eeuw wilde men computers ontwikkelen die spreken, spraak kunnen verstaan of stemmen herkennen - en tijdens onderzoek daarbij is er veel bekend geworden over wat spreken eigenlijk is. Spreken is de meest ingewikkelde beweging die een mens maakt. Stotteren laat zich omschrijven als een stoornis in de 'timing' van de spraakbewegingen. Daar zijn zo'n tweehonderd spieren bij betrokken die allemaal op het juiste moment de juiste bewegingen moeten maken. Bij stotterende mensen starten die spraakbewegingen te vroeg of te laat. Dat kan een kwestie van aanleg zijn als het meer voorkomt in de familie.






.png)


